Get involve
-
Recent posts
Web Snap
-
กฎ 3 ข้อของหุ่นยนต์ โดย ไอแซค อสิมอฟ
11 November 2012 4:03 PM | 1 Comment
Read More -
หน่วยวิจัยของดิสนีย์พัฒนาเครื่องพิมพ์วัตถุสามมิติแบบนำแสงได้
08 October 2012 10:40 PM | No Comments
Read More -
เชิญออกแบบเคส iPhone ชิงรางวัล $500 ด้วย Tinkercad
07 October 2012 10:29 AM | No Comments
Read More -
Deezmaker เปิดร้านขายเครื่องพิมพ์สามมิติ ราคาตัวละ $600
26 September 2012 8:32 AM | No Comments
Read More -
Makerbot เปิดตัว “Replicator2″ เครื่องพิมพ์ 3 มิติรุ่นใหม่
23 September 2012 11:21 AM | 2 Comments
Read More
-
Calendar
May 2013 S M T W T F S « Apr 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 -
Project Review Archive
-
6 สุดยอดข่าวหุ่นยนต์แห่งปี พ.ศ. 2555
Posted on 2012/12/30 | No Commentsกำลังจะผ่านพ้นไปแล้วกับปี พ.ศ. 2555 ปีนี้มีข่าวและเหตุการณ์เกี่ยวกับหุ่นยนต์เกิดขึ้นมากมาย แค่ที่ได้นำเสนอไปก็มี 225 ข่าวแล้ว เรามาดูกันซิว่า ในบรรดาข่าวและเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดในปีนี้ มีข่าวไหนบ้างที่เรียกได้ว่าเป็นสุดยอดข่าวหุ่นยนต์แห่งปี (ไม่ได้จัดอันดับ) Kiva Systems ถูก Amazon ซื้อ Kiva Systems เป็นบริษัทพัฒนาหุ่นยนต์ที่ใช้ในโกดังเก็บของ ระบบทั่ว ๆ ไปจะใช้หุ่นยนต์จำนวนไม่มากวิ่งไปหยิบของจากชั้นออกมา แต่ Kiva Systems ใช้ฝูงหุ่นยนต์จำนวนมากยกชั้นทั้งชั้นออกมาให้พนักงานหยิบของ และจัดเรียงชั้นให้เหมาะสมกับความถี่ที่ของจากชั้นนั้น ๆ ถูกหยิบ Kiva Systems ถูก Amazon ยักษ์ใหญ่ในวงการขายของออนไลน์ซื้อไปในราคากว่า 775 ล้านเหรียญสหรัฐฯ (2 หมื่นกว่าล้านบาท) ทำไมถึงสุดยอด : นี่นับเป็นการซื้อกิจการหุ่นยนต์ที่ใหญ่ที่สุดที่เคยมีมา -
7 นาที ที่จะตัดสินภารกิจการส่ง Curiosity ไปเหยียบดาวอังคาร
Posted on 2012/07/07 | No Commentsหลังจากเดินทางมุ่งหน้าไปยังดาวอังคารมาแล้วถึง 7 เดือน ตอนนี้ก็เหลือเวลาอีกเพียงไม่ถึงเดือนที่หุ่นยนต์สำรวจดาวอังคาร Curiosity ที่เดินทางไปกับจรวด Atlas V จะเดินทางถึง Gale Crater จุดหมายของมัน และเริ่มทำการสำรวจ ซึ่งมีวัตถุประสงค์ที่ต้องการศึกษาว่าสภาพแวดล้อมบนอังคารทั้งในอดีต และปัจจุบัน สามารถเกื้อหนุนให้มีสิ่งมีชีวิตบนดาวอังคารหรือไม่ แต่อย่างไรก็ตามช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดของภารกิจนี้จะเริ่มขึ้นในช่วงเวลา 7 นาทีก่อนที่เจ้า Curiosity จะลงสัมผัสพื้นต่างหาก! -
เขาแข่งอะไรกันใน World RoboCup
Posted on 2012/06/21 | 2 Commentsขอถือโอกาสในช่วงที่เยาวชนจากไทยไปร่วมแข่งขันหุ่นยนต์ในรายการ World RoboCup 2012 ที่ประเทศเม็กซิโก มาเล่าให้ฟังว่า ไอ้ RoboCup เนี่ยคืออะไร เขาแข่งอะไรกันบ้าง ชื่อ RoboCup ย่อมาจาก Robot Soccer World Cup เริ่มแข่งเมื่อปี พ.ศ. 2540 (แต่มีการเตรียมการมาก่อนหน้านั้นหลายปี) จุดประสงค์เพื่อส่งเสริมและผลักดันการพัฒนาด้านหุ่นยนต์ แต่จะทำยังไงล่ะ ผู้จัดการแข่งขันเลยใช้ฟุตบอล กีฬาสากลที่ใคร ๆ ก็รู้จักและชื่นชอบ มาเป็นโจทย์ โดยตั้งเป้าหมายไว้ว่า ภายในปี พ.ศ. 2593 (ค.ศ. 2050) จะมีทีมหุ่นยนต์อัตโนมัติที่สามารถเตะฟุตบอลตามกฎของฟีฟ่าแข่งกับทีมแชมป์ฟุตบอลโลกที่เป็นมนุษย์ และจะชนะ การที่หุ่นยนต์อัตโนมัติจะเตะฟุตบอลแข่งกับมนุษย์ได้นั้นอาศัยความสามารถมากมายมหาศาลที่ทุกวันนี้หุ่นยนต์ยังทำไม่ได้ และเป็นโจทย์ให้นักวิจัยและพัฒนาแก้ปัญหากันต่อไป ปัญหาเหล่านี้มีตั้งแต่ กลไกของหุ่นยนต์จะต้องเป็นอย่างไร ควบคุมการเคลื่อนที่อย่างไร ใช้แหล่งพลังงานจากไหน หุ่นยนต์จะรับรู้ได้อย่างไรว่าลูกบอลอยู่ไหน เพื่อนร่วมทีมอยู่ไหน คู่แข่งอยู่ไหน ประตูอยู่ไหน เมื่อรู้แล้วจะวางแผนการเล่นอย่างไร การแข่งขันในปีแรก ๆ จึงยังไม่มีหุ่นยนต์ที่เดินสองขาคล้ายมนุษย์ลงแข่ง แต่ลดความยากของโจทย์ลง เช่น ใช้หุ่นยนต์เคลื่อนที่ด้วยล้อ หรือ จำลองการแข่งขันในคอมพิวเตอร์ (simulation) หลังจากแข่งขันไปหลายปี เทคโนโลยีด้านหุ่นยนต์ก็พัฒนาไปมากขึ้น โจทย์การแข่งขันก็จะค่อย ๆ ปรับให้ยากและท้าทายมากขึ้น นอกจากนั้นยังมีการแข่งขันรูปแบบอื่น ๆ เพิ่มขึ้นมานอกเหนือจากการเตะฟุตบอล และการแข่งขันก็ไม่ได้มีเพียงแค่ปีละครั้งในระดับโลก แต่มีการแข่งขันย่อย ๆ ตามแต่ละท้องถิ่น เช่น Japan Open, Iran Open เป็นต้น การแข่งขัน RoboCup ไม่ได้แข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อคว้ารางวัลชนะเลิศ เพราะไม่มีเงินรางวัลให้ แต่เหมือนเป็นการมาพบปะ แลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ และมาประลองความสามารถหุ่นยนต์กันซะมากกว่า โจทย์การแข่งขันสามารถปรับเปลี่ยนได้เพื่อให้เหมาะสมกับความสามารถของแต่ละทีม ทำให้การแข่งขันดูสนุก และก็ไม่ใช่การแข่งขันที่จบแล้วจบเลย หลังจบการแข่งขันจะมีการประชุมวิชาการ เพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ ประสบการณ์ในการพัฒนาหุ่นยนต์อีกด้วย -
Human, Android and Media โดย Hiroshi Ishiguro
Posted on 2012/03/27 | 6 Commentsนอกจากจะนำ Geminoid-F มาแสดงละครเวทีซาโยนาระแล้ว (บทความเก่า “ถ้าไม่เหงา ก็จะมีความสุขไม่ใช่หรอ” ซาโยนาระ, หลังฉากซาโยนาระ) เมื่อวันศุกร์ที่ 16 เมษายน 2555 ศาสตราจารย์ Hiroshi Ishiguro ยังได้มาบรรยายที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในหัวข้อ “Human, Android and Media” (อาจผิดพลาด แต่ประมาณนี้) พอดีผมเป็นผู้ประสานงานการบรรยายนี้ เลยไม่ได้อยู่ฟังตลอด จะเล่าให้ฟังเท่าที่ได้อยู่ฟังแล้วกันนะครับ ในขณะนี้ปัญญาประดิษฐ์ (artificial intelligence) ยังไม่ฉลาดมาก รูปแบบหุ่นยนต์ที่เหมาะสมจะนำมาใช้งาน (practical) คือ หุ่นยนต์แบบกึ่งอัตโนมัติ กล่าวคือ หุ่นมีความเป็นอัตโนมัติในระดับหนึ่งสามารถเคลื่อนที่ไปมาและทำงานง่าย ๆ ได้ และเมื่อเจอสิ่งที่มันทำเองไม่ได้ก็ให้คนควบคุมจากระยะไกล (tele-operate) แทน วิธีนี้ทำให้คนหนึ่งคนสามารถควบคุมหุ่นยนต์ได้พร้อมกันเป็นจำนวนมาก ในอนาคตหุ่นยนต์จะเปลี่ยนจากหุ่นยนต์ทำงานในโรงงานมาเป็นหุ่นยนต์สังคม (social robot, interactive robot) มนุษย์ถูกออกแบบมาให้มีปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์ ไม่ใช่ icon ในประเทศญี่ปุ่นจึงมีการพัฒนาเครื่องใช้ไฟฟ้าให้ตอบโต้กับผู้ใช้ได้เหมือนมนุษย์มากขึ้น เช่น หม้อหุงข้าวพูดได้ว่าข้าวสุกแล้วนะ ถ้าเรารู้ว่าจริง ๆ แล้วมนุษย์ต้องการอะไร เราก็จะมีแบบสุดท้าย (final design) ของสิ่งต่างๆ แต่จริง ๆ แล้วมนุษย์ก็ไม่รู้หรอกว่าตัวเองต้องการอะไร ของต่าง ๆ จึงค่อย ๆ พัฒนาไปเรื่อย ๆ -
หลังฉากซาโยนาระ
Posted on 2012/03/22 | 1 Commentคราวก่อน เราได้พูดถึงประเด็นที่น่าสนใจในบทละครซาโยนาระ คราวนี้เรามาดูเบื้องหลังกว่าจะมาเป็นละครเวทีที่คนแสดงร่วมกับหุ่นยนต์เรื่องนี้กัน พอดีผมได้มีโอกาสไปเป็นผู้ประสานงานทางเทคนิคให้กับละครเรื่องนี้ (ทางคณะอักษรศาสตร์เค้าก็ไม่รู้เรื่องทางเทคนิค ทางหุ่นยนต์ เลยติดต่อมาทางคณะวิศวกรรมศาสตร์ให้คอยช่วยประสานงานกับทีมงานจากญี่ปุ่นในการติดตั้งระบบหุ่นยนต์) เลยได้รู้ ได้เห็นอะไรที่น่าสนใจ นำมาเล่าให้ฟังกัน -
“ถ้าไม่เหงา ก็จะมีความสุขไม่ใช่หรอ” ซาโยนาระ
Posted on 2012/03/20 | 4 Comments“ข้าต้องออกเดิน เผชิญโลกกว้าง ไม่มีปลายทาง ไม่มีจุดหมาย ดอกไม้เบ่งบาน ละลานเรียงราย เหลียวมองขวา ซ้าย แล้วข้ามถนน …” เสียงบทกวีดังขึ้นท่ามกลางความมืด จากนั้นแสงไฟค่อยๆ ส่องสว่าง แสดงให้เห็นถึงหญิงสาวในชุดดำกำลังเอ่ยบทกวี จากนั้นแสงไฟเผยให้เห็นหญิงสาวอีกคน บนเก้าอี้โยก ท่าทางอิดโรย “ตอนเด็กๆ ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพ่อต้องซื้อเธอมาให้ ถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจ” หญิงสาวท่าทางอิดโรยกล่าว เป็นการยืนยันว่าหญิงสาวชุดดำนั่น เธอไม่ใช่คน แต่เป็นแอนดรอยด์ (android) ในอนาคตหุ่นยนต์ที่สามารถติดต่อสื่อสารกับมนุษย์ได้อย่างเป็นธรรมชาติคงจะมีบทบาทในสังคมมนุษย์มากขึ้น อาจถูกใช้เป็นเพื่อน เป็นผู้ดูแลผู้ป่วย ผู้สูงอายุ และมนุษย์เราคงจะสนิทใจในหุ่นยนต์เหล่านี้มากพอที่จะสนทนาเรื่องราวต่างๆ กับหุ่นยนต์ได้เท่า หรือมากกว่ากับมนุษย์ด้วยกันเอง






